4.7.15

Inci'nin KBB Ameliyati



Sonunda beklenen gun geldi catti.
Pazartesi sabah Anestezi uzmaninin kontrolu ve onayiyla ameliyat kesinlesti. -Tabi bir onceki postta yazdigim gibi endiselerimiz had safhaya ulasmisti artik.

Bu habere sevinerek evimize geri donup cantalari hazirladik. O gece hastanenin -erkek yatis bolumunde- babasiyla kalacaklar, ertesi sabah ben de gidecektim.

Aksam evden gec saatte ayrilmalarina ragmen ben bir turlu uyuyamadim. Kendimi yormak icin evde ne kadar is varsa yaptim ama gene de ise yaramadi. Cevreden cok duyariz, bademcik ameliyati; basit falan filan-ama insanin basina gelince ister istemez endiseleniyor.


Neyse bir sekilde sabahi ettim ve hemen yla koyulup hastaneye gittim. Odaya girince ameliyat kiyafetiyle Inci kuzumu gorunce cok kotu oldum. 8.00 gibi sedye getirdiler ama Inci istemedi, korkmaya basladi :( Esim kucagina aldi ve ameliyathane bolumune gittik. Tatli bir bayan doktor Inci'yi neselendirmeyi basardi ve ona balon vermek icin kucaklayarak digidik digidik at taklitleri yaparak hoplaya ziplaya goturdu kuzumuzu.


Sanirim 45 dk sonra ameliyattan cikip yogun bakima gozetim odasina aldiklari haberi geldi ve 20 dk sonra da odaya gecebilecegini soylediler.

Hemen kizimizi almaya gittik. Kuzum narkozdan dolayi pek kendinde degildi, ara ara agliyor, bir seyler soylemek istiyordu ama dili donmuyordu.

Odaya kadar kucagimda teselli ederek goturdum. Ilk basta o halini gordugumde tansiyonum dustu bayilicam sanmistim.

Agrisi oldugu icin mi agladi bilemiyorum ama tekrar uykuya daldi ve 3 saat kadar sonra dondurmalar gelmeye basladi.
En guzel kismi da o zaten. Cok neselendi dondurmalari gorunce ve sinirsiz oldugunu ogrenince :))

Birgun daha hastanede kalacagini soylediklerinde biraz uzulsek de Doktorlar ertesi gune kadar iyi olduguna emin olmak istediler.

Simdi evdeyiz ve her istediginde dondurma, soguk sut, yogurt veriyoruz. Ince dogranmis sosis ve sutle islatilmis kruvasan da verdik. Yarindan itibaren cok haslanmis makarna pisirmeyi dusunuyorum. Zaten doktorlar ne isterse verin demisti, cips, sert, sicak yiyecekler ve renkli dondurma haric elbette.

Ameliyattan sonra Inci'de bariz farkettigimiz seyler oldu. Benim ilk dikkatimi ceken burnunun daha incelmiş ve biraz sivrilmiş olmasiydi,  ses tonu ise gunbegun inceliyor ve bize cok komik geliyor :D (Onceden ''evet'' derken bile  sesi ''avat'' diye cikardi) Horlamasi tamamen kesildi(gece evde cit cikmiyor artik) Belki atladigim seyler de olabilir.

Damak zevki ve koku almasinin da degisecegini dusunuyorum bakalim, gorecegiz.


Simdi cok mutluyuz, uzerimizden buyuk bir yuk kalkti. Kizimiz gece rahat uyuyamiyor, duzgun nefes alamiyordu, sesi kalin cikiyor, duymasinda zayiflik vardi ve agzi surekli acikti.

Kulak, Burun, Bogaz ameliyatini Izmir'de yatirmayi istiyorduk ve biraz da cesaret edemiyorduk. Katar'da birkac Turk ailenin burada ameliyat ettirdigini ogrenince hemen cesaret edip, harekete gectik. Cok guzel oldu sonuctan cok memnunuz, devlet hastanesi olmasina ragmen ozel hastane gibi tum ekipmanlari cok iyi ve calisanlar da cok ilgili ve islerini cok iyi yapiyorlar.



2 yorum:

canselce seyler dedi ki...

Çok çok geçmiş olsun, geçen yıl 2 yaşındaki oğlum için aynı sahneleri, aynı duyguları biz de yaşadık. Bademcik ve geniz eti ameliyatı olmuştu o da. Horlamasından uyanıyorduk artık. Sürekli şişen bademcikler, doktora taşınmalar falan, çok yorucu üzücü dönemlerdi. Ameliyattan sonra oğlumunda sesi incelmişti çok garip geliyordu ilk başta bize de, fakat bu oldukça normalmiş. Şimdi çok iyiyiz allaha şükür, iyi ki olmuş bu ameliyatı diyoruz. Çok çok geçmiş olsun, siz de farkına varacaksınız hayatınızdaki değişikliklerin. Allah başka acılarını göstermesin, kocaman sevgiler :)

GeCe dedi ki...

Hatırlıyorum daha ufakken buradan konusmustuk bazı çocuklar büyüdükçe küçülebiliyormuş diye. Çok geçmiş olsun şimdi daha rahat olacak inşallah