21.9.11

Doğum Hikayem

Aslında bir doğum hikayem olduğu için çok mutluyum fakat anlatmaya nereden ve nasıl başlayacağımı tam olarak kestiremiyorum. Umarım yazdıklarım hoşunuza gider. Eğer tüm yazıyı okumakta üşenirseniz Flickr'ıma hızlı geçiş yapıp kısa yoldan fotolara bakabilirsiniz. Ama baştan söyleyeyim bu fotoğraflar çok özel ve bunları sadece blog dünyasının değerli okuyucuları için paylaşıyorum.

Hamile kaldığımı öğrendiğim ilk andan itibaren normal doğum ve sezeryan hakkında endişelerim vardı.
Sürekli ya kordon boynuna dolanırsa,
ya kalp atışları yavaşlarsa,
ya çatım darsa,
ya rahim açılmazsa vs vs vs.
Hamileliğim saçma sapan endişelerle geçti. Eğer Tanrı kadınların vücudunu normal doğuma göre tasarladıysa, sezeryan nerden çıktı. Neden Türkiye'de neredeyse tüm doktorlar sezeryan doğum yaptırmaya zorluyorlar? Bu düşüncelerle boğuşmak yerine isyan bayraklarımı çektim ben de!
Bu yüzden 4 doktor değiştirdim. 2'si sezeryancıydı, 1'i  kötü bir hastanedeydi. Sonucu Dr normal doğumcuydu ama malesef doğumu yaptıran başka bir nöbetçi doktor oldu. :)

Çatır Çatır Doğurdum başlıklı yazı :)
Sabah 3.00**
Yatağımda pijamamın ıslaklığına uyandım ve hala tuvaletim vardı, tesadüfen o gece annem bende kalıyordu. Hemen anneme seslendim, suyumun gelmiş olabileceğini ve yataktaki ıslaklığı kontrol etmesini istedim. Suyum biranda değil de yavaş yavaş geldi. Çok heyecanlanmıştım, nelerle karşılaşacağımı az çok tahmin etsemde, endişelenmekten kendimi alamıyordum. Annem ıslanan çarşafları makineye bir yandan tıkıştırıp bir yandan da benim heyecanımı yatıştırmaya çalışıyordu.  Kendisi 3 evlat dünyaya getirmenin rahatlığıyla sancımın gelmesini beklememiz gerektiğini söyledi. Bense onu dinlemeyip hemen doktoruma telefon açtım. Suyumun yavaş yavaş gelmeye başladığını ve ne yapmamız gerektiğini sordum, Dr hemen hastaneye gidin dedi.

Sabah 04.30**
Hastanedeyiz! Suyum hala gelmeye devam ediyor. Hastanede bu saatte doğum doktoru yok acil bir durum olursa ''İcapçı Dr.'' geleceğini söylediler. Annem, erkek kardeşim, Ufuk abi ve İnci+ben heyecanla bekliyoruz. Hemşireler önce beni muayene ettiler ve rahimin sadece 1,5cm açıldığını söylediler. Bu demek oluyor ki daha çoook zaman var. Doğum, rahim 10cm açılırsa gerçekleşebilir. Panik yok, herşey kontrol altında, hastaneden daha güvenli biryer olamaz sonuçta. Beni NST odasına aldılar. NST: bebeğin kalp atışlarını dinlemek ve sancıların geliş zamanını ve şiddetini kaydeden bir makine.
Hemşireler kağıtlar imzalatıyorlar. Ben epidural almayacağımı ve bana haber verilmeden herhangi birşey yapılmasını istemediğimi söylüyorum.
Eren'i uyandırıp telefonda suyumun geldiğini ve hastanede olduğumu söyleyip şok etkisi yaratıyorum.
Yalannn söylüyosuuuuuuuun diyor :D

Sabah 06.15**
Rahim 2cm açıldı.
Hiç tek kişilik oda yok, tam 12 oda sezeryancılara ayrılmış :( 2 yataklı bir oda ile idare edeceğiz. Aa yanımızda daha dün doğmuş tatlı mı tatlı bir kız bebek var. Anne de normal doğum yapmış.
Telefonumdan Facebook-Twitter duyurularını yapıyorum :)

Sabah 09.00**
Sancım hiç olmadı. Rahim 3cm açıldı.
O gün hastanede bulunan normal doğumcu Doktorumla tanışıyorum. Sancım gelmediği için Serumla damardan Suni sancı vermeleri gerektiğini söylüyor. Karnım aaaaçç!! Yemek içmek malesef yasak ve susamamak için sakız çiğniyorum.

Öğlen 11.00**
4cm açıldı. Sancıları artık iyice hissediyorum. Yatmaktan çok ama çok sıkıldım. Hemşirelere söyleyip serumu elimde taşıyarak koridorlarda tur atmaya başlıyorum. Sancılar 10 dakikada bir geliyor ve yaklaşık 30-50 saniye sürüyor. Sancı yokken geziyorum, sancı geldiğinde durup uzun nefesler alıp veriyorum. Baya işe yarıyor, sancılar hafifliyor. Bebeğimin kendini aşağı doğru iktirdiğini ve artık dışarı çıkmayı istediğini anlıyorum. Değişik  hissediyorum.

Öğlen 12.30**
5cm açıldı. Doktor Rahimin açılma süresinin çok yavaş  olduğunu ve Suni sancının dozunun arttırılması gerektiğini söylüyor. Kabul. Hemşireler verdi coşkuyu..

13.42**
6-7 cm açıldı. Sancılarım çok güçlü, yürüyüş hafifletmiyor. Yataktayım. Sancı geldiğinde bir noktaya odaklanıp sadece hızlı nefes(Köpek soluması gibi biraz) alıp veriyorum. Eğer rahim açılmıyorsa Epidural istiyorum anne diyorum. Annem ayaklarıma, belime masaj yapıyor. Müzik açıyor, tv açıyor. Hayır kapat diyorum sese tahammülüm yok!

14.12**
8cm açıldı. Eren geldi. Bana ciciler almış canım arkadaşım benim. Bir elimi kayınvalidem diğer elimi annem tutuyor. Çok güçlü sıkıyorum ellerini. Korkuyorum kırar mıyım acaba diye? İki anne muhabbet ediyorlar bir taraftan, susun diyemiyorum, bağıramıyorum. Duvarı yumrukluyorum sadece. Doktoru çağır anne diyorum. annem tamam deyip koridorlarda gezintiye çıkıyor. Ben tabi bunları sonradan öğreniyorum.. :) Doktor sezeryancıları cırt cırt kesiyor habire. Bir hamile aşırı kan kaybediyormuş hemşireler de müdahaleye gitmişler. Ben yine sancılarımla başbaşayım..

15.00**
Hemşireler gelip beni doğumhaneye götürüyorlar.
Heyecanım hat safhada.
Çok yorgunum.
Hiç gücüm kalmadı nasıl çıkarıcam ben bu bebeği?
Hadi bitsin artık!

15.15**
Beklenen manzara ve İnci Ester tepetaklak karşımda!! Rengi beyaz-mor karışımı. Korkarak soruyorum; yaşıyor mu? Doktor tatlı-sert yapıp; tabii ki yaşıyor diyor. Rahatlıyorum. Hemşireler masanın üzerine götürüp bişeyler yapıyorlar işte mürekkep filan sürüyolar kızımın topuklarına, giydiriyolar. Benim alt dikişlerim bitiyor. Ve odada poz veriyoruz. :)



Küçük not:
Bebekler ve çocuklar hiiç ilgimi çekmezdi. Hatta kendi çocuğuma karşı da soğuk mu olurum acaba derdim. Düşündüğüm gibi olmadığı için mutluyum.
Bebeğim beklenen tarihinden 2 hafta önce geldi. Doğumdan sonra sütüm gelmişti ve hemen emzirdim. Kızıma duyduğum sevgi günbegün katlanıyor, artıyor. Ona bakarken gözlerim doluyor. Sevgim artarken doğumda yaşadığım acılar silikleşiyor, yerini tatlı anılara bırakıyor. Anılar tazeyken yazayım, paylaşayım istedim. Biraz daha geç yazsaydım belki de çok kolaydı hiç ağrımadı diyebilirdim :P

Edit: Normal doğum düşünen arkadaşlar eğer siz de benim gibi, ''Doğum sancıları neymiş bir görelim arkadaş'' derseniz epidural almayın. Ama yok o sancıları yaşamak istemiyorum derseniz Epidurali anestezi yaptırın. Ben 2. bebek olursa Epiduralli normal doğum yapacağım. :)

Sevgiler..  ❤ ❤ ❤

14 yorum:

Matissera dedi ki...

Her anı yaşadım anlattıklarınla, ne güzel bir duygu, canım benim sağlıkla, mutlulukla büyütün İnci'nizi, sağlıklı, huzurlu uzunn seneleri olsun ikinizi de çok çok öpüyorumm ^_^

noraashira dedi ki...

o kadar sevindim ki senin adına, bebişini sağ salim aldın kucağına, inşallah uuuuzzzzzuuuuun bir ömrü olur inci bebeğin seninle ve babasıyla :) Kendi adıma sevinemedim çünkü sanırım bu yazıdan sonra dogurmaktan vazgeçtim :)

ELFony dedi ki...

Çok duygulandım okurken.. Ben çok istedim normal doğum olmadı.. 40+2 de kalp atışları düzensizleşince almak zorunda kaldı dr. İki kere kordon dolanmış meğer. Öyle ya da böyle kucağa almış olmak en güzeli :) Sen de sağlıkla büyüt bebeğini..

pinksatellite dedi ki...

canım bir ömür mutlu olun bebişinle, eşinle! en kısa ve uygun zamanda da sevelim İnci'yi İzmir ahalisi olarak :)

banyosuyu dedi ki...

valla beni biliyorsun normalcilerin en önde gideni, bayrak tutanıyım.
umarım ben de senin ki gibi sorunsuz bir normal doğumla dünyaya getirebilirim bebemi.
seni tebrik ve takdiir ediyorum ama bir yandan da düşünüyorum sen anormal birşey yapmadın aslında.
en doğalını, normalini yaptın.
yine de idolümsün, canımsın.
2nizi de çok öpüyorum. İnci tanesi de ailesiyle birlikte hayatı boyunca musmutlu olur inşallah diyorum.

Sevgi dedi ki...

öyle güzel anlatmışsın ki yanındaymışım gibi hissettim.. ben de normal doğum istedim.. ama maalesef hiç açılmam olmadı..mecburen sezeryan oldum.. ama sen anneliği en başında yaşamışsın... allah tüm ailene huzurlu bir ömür versin inşallah..

Adsız dedi ki...

Allah analı babalı büyütsün..sağlıkla huzurla mutlulukla inşallah..:)

asmabahce dedi ki...

Doğumuma 4 hafta kala yazınızı heyecanla okudum:)) Umarım sağlıklı, şanslı dünya tatlısı bir kız olur ömrü boyunca.Ve umarım ben de sağlıklı bir normal doğum gerçekleştirebilirim sizin gibi...

Hayat ve Kurabiyesi dedi ki...

Tebrikler canım.. Allah analı babalı sağlıklı büyütsün.. uzuuuun yıllar hep birlikte olun inş.. İncinin tek fotoğrafına bittim maşallah ne kadar güzel bebek.. Sanada çok benziyor :)
Doğum hikayeni başlı başına anlattığın için ayrıca teşekkür ederim bende 19 haftalık hamileyim ve neler yaşayacağımı şimdiden görmüş oldum.. Allah bana ve tüm hamişlerede senin gibi sorunsuz doğumlar nasip etsin.. Fotoğraflarını paylaşmanda büyük incelik... Kızını ve seni öpüyorum sevgilerimle..

Moda(e)rator~ Moda olan Herşey Kontrol Altında dedi ki...

tebrik ederim, aynı duyguları ben de yaşamıştım acaba alışabilecek miyiz yoksa onun yüzünden kısıtlanacak mıyız diye. Ama müthiş bir duygu herşeyden üstün yaşanmadan anlaşılmıyor. Sağlıkla büyüsün. Mis kokusunu bolca çek içine.

kutupayusu dedi ki...

maşallah ... klasik ama en sevdiğim duadan ...allah analı babalı büyütsün .. sevgiler

Aslı dedi ki...

senin doğum yazını bekliyordum
ben de normal normal diyorum ama
normal doğum yapan arkadaşlarımın anlattığı şu suni sancıların ne kadar sancılı olduğunu duydukça korkuyordum
helal olsun sana:)sen öyle feci anlatmamışsın
biraz rahatladım
umarım bizim bebemiz de böyle normal normal doğar
inci ye ve sana öpücük ve sevgiler

zizim bizim dedi ki...

harika anlatmışsın, ikinci olursa ben de epidurale sıcak bakıyorum hem de sımsıcak :) inci hayatta hep sağlıklı, mutlu, huzurlu olsun inşallah :) çok güzel bir ömür sürsün

vintage peony dedi ki...

Güzel yorumlarınız için çok teşekkür ederim. Beğenmenize çok çok sevindim.

Zizim*
Sen de mi epiduralsiz yapmıştın? :D